"" الام والاب بيجروا جوا المستشفى لحد ماوقفوا قدام الدكتور "
الام : ها يا ابنى .. طمنى عليها فيها ايه ؟؟ ..
الدكتور : اهدى كده بس يا حاجه وصلى ع النبى .. هى كويسه مفيهاش حاجه مجرد صدمه بسيطه
وانا اديتها حقنه مهدئه وهتفوق منها الصبح ان شاء الله لو تحبى تروحى وتجيلها بكره يبقى احسن ..
الاب : ربنا يباركلك يابنى .. يلا يا ام شيماء نروح مفيش لزمه من وجودنا هنا الصباح رباح
الام : انا مش هتحرك من هنا الا اما اطمن على بنتـى ومش ماشيه الا وهى معايا .. :@
الدكتور : ياحاجه صدقينى والله هى كويسه ووجودك هنا مفيش منه فايده وبعدين كده كده انت هتيجى الصبح تشوفيها
وتاخديها معاكى وانتى ماشيه متقلقيش بقا ..
الاب : يلا يا ام شيماء وتوكلى على الله ..... شكراً يا ابنى على اللى عملته معانا وربنا يباركلك يارب
الدكتور : ربـنا يخليك يا حاج . .. بعد اذنكم
الاب : يالا يا رقية يالا نروح نشوف البت والواد اللى فى البيت عشان ميقعدوش لوحدهم ونرجع الصبح ان شاء
الله تكون فاقت وبقت كويسه .. ادعيلها يا رقية
الام : يارب قومهالى بالسلامه ده انا مليش غيرها يارب .. يارب اشفيها وخفف عنها واحميها من كل شر
يالا يا ابو شيماء ..
" وخرجوا بره المستشفى "
............................................................................
"قـبل ساعتين من المستشفى"
الام : شيماء ابقى اتكلمى كويس مع جوزك واوعى تنسى انه ابن خالتك وخليكى مؤدبه شوية عن كده
شيماء : ماما انا قولتلك مية مرة انه مش بيحبنى ولا انا بحبه ولا عارفين نعيش مع بعض
حرام عليكى انتى مش مكفيكى اللى عملتيه فيا من اربع سنين ومش مكفيكى انك ضيعتى حلم حياتى
كمان عاوزة تضيعى مستقبلى اللى جاي وعمرى كله
الام : (تضربها بالقلم .. وتتابع بعصبيه) ماهو انتى لو كنتى اتربيتى مكنتيش اتكلمتى كده مع امك
وكنتى عرفتى تتكلمى معاها ازاى بأسلوب كويس ومهذب عن كده ادخلى جوه ياحيوانه
شيماء : (باصه لامها وايدها على وشها ومتكلمتش ودخلت جرى على اوضتها)
الام : (حست انها زودتها شويه .. بتقول لنفسها ) انا كان لازم امسك نفسى قدامها انا برده ضيعت منها اول حب
وكمان هى كانت مطيعه وكانت محترمه ومعملتش حاجه من ورايا كان لازم ابقى احن من كده عليها :(
انا هدخل اصالحها
"" الام تخبـط على باب اوضة بنــتها وهى سامعه اغنيه "وافتكرت لـ محمد حماقى " اللى ودنها اتعودت عليها
وهى عارفه ان الاغنيه دى اللى بنتها كانت بتسمعها من صوت حبيبها الاولانى والوحيد واللى عمره ماخرج من دماغها
الام مستمرة فى الخبط ومحدش بيرد .. : شيماء افتحى ياشيماء عاوز اتكلم معاكى
""الام فضلت تخبط كتير وقلقت لتكون البنت عملت حاجه فى نفسها زى ماحاولت تموت نفسها قبل كده
زقت الباب جامد واول مادخلت لقت بنتها عالارض ومغمى عليها حاولت تفوقها بكل الطرق فشلت
اتصلت بجـوزها : ( تتكلم بعصبيه شديدة ) الحقنى يامصطفى البت بتروح منى الحقنى بسرعه ..
وفى لحظـات كان الاب قدام البيت شايل بنته بيحطها فى العربيه وجريوا على اقرب مستشفى و .....
انتهت الحلقه الاولى ..استنونا فى الحلقات اللى جاية ^_^
شخصيـات الحـلقـه بألوانهم : (شيماء - البطله) (مصطفى - الاب) (رقية- الام) (الدكتور)
الرواية مـهداة لـ أمرأة لمـ تكـن موجودة من الاسـاس .. ولـ كنها كانت لـ كل شئ هـى الاساس ..
الكاتب .
